Wytrwać i Nie Zwątpić

VI Niedziela Wielkanocna
6 maja 2018 roku
I CZYTANIE:
 Dz 10, 25-26. 34-35. 44-48. II CZYTANIE: 1 J 4, 7-10. EWANGELIA: J 15, 9-17.

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Trwajcie w miłości mojej! Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości. To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna. To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego. Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał – aby Ojciec dał wam wszystko, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje...

Dobry Pasterz

IV Niedziela Wielkanocna – Dobrego Pasterza
22 kwietnia 2018 roku
I CZYTANIE:
Dz 4, 8-12. II CZYTANIE: 1 J 3, 1-2. EWANGELIA: J 10, 11-18.

Jezus powiedział: „Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce. Najemnik zaś i ten, kto nie jest pasterzem, którego owce nie są własnością, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza; najemnik ucieka, dlatego że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach. Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce. Mam także inne owce, które nie są z tej zagrody. I te muszę przyprowadzić, i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia, jeden pasterz. Dlatego miłuje Mnie Ojciec, bo Ja życie moje oddaję, aby je znów odzyskać. Nikt Mi go nie zabiera, lecz Ja sam z siebie je oddaję. Mam moc je oddać i mam moc je znów odzyskać. Taki nakaz otrzymałem od mojego Ojca”.

Kwiecień 2018 roku. Via Salvatore Tommasi, ukryta w jednym z zaułków, pnie się ostro w górę...

Rozpoznać Boga

III Niedziela Wielkanocna
15 kwietnia 2018 roku
I CZYTANIE:
Dz 3, 13-15. 17-19. II CZYTANIE: 1 J 2, 1-5). EWANGELIA: Łk 24, 35-48.

Uczniowie opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak poznali Jezusa przy łamaniu chleba. A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: "Pokój wam!" Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: "Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie Mnie i przekonajcie się: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam". Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi. Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: "Macie tu coś do jedzenia?" Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i spożył przy nich. Potem rzekł do nich: "To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach"...

Odnajdywać Boga w Sobie Nawzajem

ODNAJDYWAĆ BOGA W SOBIE NAWZAJEM
Święto Bożego Miłosierdzia
8 kwietnia 2018 roku
I CZYTANIE:
Dz 4, 32-35. II CZYTANIE: 1 J 5, 1-6. EWANGELIA: J 20, 19-31.

Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich, którzy uwierzyli. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wielka łaska spoczywała na wszystkich. Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze uzyskane ze sprzedaży, i składali je u stóp apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby. Dz 4, 32-35

Zawsze zdumiewa i inspiruje mnie obraz pierwotnego Kościoła, którego opis znajdujemy w Dziejach Apostolskich: „Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne” (Dz 4,32-33). Te dwa wersety zawsze poruszają mnie tak dalece, że rodzi się w moim sercu nieodparta tęsknota za takim Kościołem, który jest wspólnotą miłosierdzia, a więc wspólnotą ludzi pełnych wzajemnej troski o siebie.

Tym, czego czasem nam brakuje jest jedność ducha, która powinna ożywiać wszystkich wierzących...

Nasza witryna używa plików cookies. Dowiedz się więcej:Polityka prywatności